Określony? nieokreślony? A czemu? a kiedy? A czy on w ogóle musi być?
Idealna wizja każdego, kto uczy się niemieckiego – wyrzucić wszystkie rodzajniki. Od razu świat stanie się mniej skomplikowany 😉 Ale wiedz, że z rodzajnikami da się żyć.
Od początku.
Rodzajnik w języku niemieckim jest określony (der/die/das) i nieokreślony (ein/eine/ein).
Rodzajnik określony używany jest do znajomych, wcześniej wymienionych lub powszechnie znanych osób, rzeczy lub pojęć.
Der Lehrer schreibt ein Wort an die Tafel.
Rodzajnik nieokreślony używany jest w odniesieniu do osób lub rzeczy nieznanych bądź obojętnych dla przekazu zdania.
Sie nahm eine Tasse aus dem Schrank.
Zaczynasz mówić.
Po raz pierwszy wypowiadasz/wprowadzasz pewne rzeczowniki – używasz wtedy rodzajnika nieokreślonego. Natomiast przy ich kolejnych wystąpieniach używasz już rodzajnika określonego.
Dort steht ein Mann. Der Mann ist sehr elegant.
W liczbie mnogiej rzeczowniki odnoszące się do osób i rzeczy bliżej nieokreślonych występują bez rodzajnika.
Er raucht Zigaretten.
Następnym razem również będzie o rodzajnikach. Pomogę Ci się z nimi zaprzyjaźnić, raczej tak nagle nie znikną 😉
Blog o języku niemieckim 