Określony? nieokreślony? A czemu? a kiedy? A czy on w ogóle musi być? 

Idealna wizja każdego, kto uczy się niemieckiego – wyrzucić wszystkie rodzajniki. Od razu świat stanie się mniej skomplikowany  😉 Ale wiedz, że z rodzajnikami da się żyć.

Od początku.

Rodzajnik w języku niemieckim jest określony (der/die/das)  i nieokreślony (ein/eine/ein).

Rodzajnik określony używany jest do znajomych, wcześniej wymienionych lub powszechnie znanych osób, rzeczy lub pojęć.

Der Lehrer schreibt ein Wort an die Tafel.

Rodzajnik nieokreślony używany jest w odniesieniu do osób lub rzeczy nieznanych bądź obojętnych dla przekazu zdania.

Sie nahm eine Tasse aus dem Schrank.

Zaczynasz mówić.

Po raz pierwszy wypowiadasz/wprowadzasz pewne rzeczowniki – używasz wtedy rodzajnika nieokreślonego.  Natomiast przy ich kolejnych wystąpieniach używasz już rodzajnika określonego.

Dort steht ein Mann. Der Mann ist sehr elegant.

W liczbie mnogiej rzeczowniki odnoszące się do osób i rzeczy bliżej nieokreślonych występują bez rodzajnika.

Er raucht Zigaretten. 

Następnym razem również będzie o rodzajnikach.  Pomogę Ci się z nimi zaprzyjaźnić,  raczej tak nagle nie znikną 😉

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s